Rozpoznanie reinfekcji

Rozpoznawcze kryteria reinfekcji w kile wczesnej nie są obecnie tak rygorystyczne jak przed kilkunastu laty. Wpłynęły na to duże osiągnięcia w zakresie immunologii i leczenia kiły penicyliną. Z kilkunastu kryteriów uważanych za niezbędne w okresie metaloterapii ostały się obecnie następujące: 1) wystarczające leczenie poprzedniego zakażenia w okresie kiły wczesnej; 2) stwierdzenie objawów kiły zakaźnej u partnera z reinfekcją; 3) poprzedzający objawy kliniczne stosunkowo krótki okres ujemnych odczynów serologicznych (kryterium to jest w ostatnim czasie coraz bardziej względne). Najłatwiej rozpoznaje się reinfekcję, której objawem jest kiła pierwotna. Największe trudności powstają wówczas, gdy domniemana reinfekcja przebiega pod postacią kiły wtórnej; trudności te mogą być tym większe, że pojedyncze wykwity zależne od nawrotów kiły mogą upodobnić się do objawu pierwotnego (reinduratio, chancie redux). Rozpoznanie reinfekcji jest również bardzo trudne, gdy jedynym objawem mogącym przemawiać za nią są dodatnie odczyny serologiczne. W przypadkach takich rozstrzyga o rozpoznaniu reinfekcji nie tyle obraz kliniczny i zachowanie się odczynów serologicznych, co przebieg i okres dotychczasowej kontroli poleczeniowej oraz wywiady wskazujące na kontakt z kiłą zakaźną. Rozpoznanie reinfekcji, nawet przy nietypowym jej obrazie klinicznym, staje się bardziej prawdopodobne w przypadkach, w których do rozwoju objawów kiłowych dochodzi w drugim i dalszych latach kontroli poleczeniowej, zwłaszcza u osób z uprzednim wielomiesięcznym utrzymywaniem się ujemnych odczynów serologicznych. Reinfekcje występują częściej wśród osób prowadzących swobodny tryb życia płciowego (Felke). Bazex i wsp. twierdzą np., że reinfekcje stwierdza się prawie wyłącznie u prostytutek i homoseksualistów, co wydaje się skrajnym poglądem. W naszej klinice notowaliśmy reinfekcje najczęściej w przypadkach kiły jednego z współmałżonków. W razie zaniedbania jednoczesnego leczenia drugiego współmałżonka dochodziło często do reinfekcji, określanej terminem ping-pong syphilis, czyli wielokrotnej wymiany zakażenia u partnerów płciowych, z których tylko jeden zostaje poddany leczeniu penicyliną.