Wyniki leczenia kiły wrodzonej późnej (powyżej 3 r.ż)

O ile w kile wrodzonej późnej objawowej ustępowanie nacieków kilakowych stanowi czułe kryterium skuteczności leczenia, o tyle w kile wrodzonej bezobjawowej jesteśmy praktycznie pozbawieni probierzy w tym względzie. Nie są nimi ilościowe OK, które utrzymują się jako dodatnie w ciągu wielu lat niezależnie od intensywności leczenia. Bezskuteczne okazały się próby przyspieszenia seronegatywizacji przez wielokrotne powtarzanie kuracji penicyliną, jak również nie stwierdzono pomyślnego wpływu takiego postępowania na zachowanie się ON. Trwała surowiczooporność nie stanowi jednak reguły także w kile objawowej późnej. W grupie 45 dzieci z bezobjawową i objawową późną kiłą wrodzoną, leczonych penicyliną w ewent. skojarzeniu jej z metaloterapią, doszło w 5-letnim okresie kontroli do negatywizacji OK u 30 dzieci (66%). Zaobserwowano również, że nawet mimo braku leczenia u chorych w tym okresie kiły może dochodzić do postępującej negatywizacji odczynu ON.